"Nehir ve Mana" Voryon : 3. Bölüm
Bu bölümde bir ölüm, nehre yeni bir yol çizecek.

Yıl 830, sonbahar
Düğünden sadece 1 ay geçmişti, tüm Karakuz hanedanının geleceği olan prens Eserik, bir yanında Rafine ve çocukları diğer yanında Yosoria ile yine aynı sofrada buluşabiliyordu. Kraliçe Torika, sofranın başında oturuyordu. Düğünden 10 12 güneş batımı sonrasında Kral Torik hastalanmış, artık sofralara katılabilecek kadar yürüyemez hale gelmişti. Bu durum Kraliçe Torika yı çok korkutuyor. Bitkisel ilaçlar üzerine uzmanlaşmış Yosoria ve saray hekimleriyle birlikte Kralın derdine derman arıyorlardı. Şuana kadar başarılı olamamış Yosoria, Kraliçe tarafından düzenli mahçup ediliyordu. Bu dertten öte bir aşkın gerektirdiği şeyleri yaşamaya başladığını düşünerek kalbinde teselli bulmaya çalışıyordu. Prens Eserik ise annesi Kraliçe Torika nın yönlendirmesiyle bazı gecelerini Yosoria ile geçiriyor, Yosoria dan bir bebek sahibi olmasını Altınhisar ve Güzelhisar ile olan bağlarını kuvvetlendirmek için annesinin hatırlatmasıyla gerekli görmeye başlamıştı. Sofrada bulunan Rafine bazı geceleri dışarıda bağcılık öğretilen evlerde geçirmeye başlarda itilmiş, hizmetlilerin neredeyse tamamının Kraliçe ve Yosoria nın etki alanında kalması sebebiyle, yokluğunda olanlardan haberdar olamıyor ama Eserik in gözlerinden hissediyordu. Eserik i kaybetmek her şeyinden mahrum edilmekti Rafine için. Tek bir duası vardı yaşayabileceği tüm günlerin Eserik ile geçmesi... Ama Eserik i incitmemek Yosoria ya daha fazla itmemek için susmak zorunda kalıyordu. Ağlama krizlerini çok zor dindirmişti. Sadece bağ evlerinde yalnız uyuduğu gecelerde çocuklarına bile göstermeden ağlıyordu. Rafine ye göre Yosoria durumuna üzülmüyordu bile, Eserik i elde etmiş olmasını başarı olarak görüyor, geri kalan engellerin yani kendisinin zaman içerisinde ortadan kalkabileceğini düşünüyordu. Evet Rafine ye göre kendisini kraliçelik önünde bir engel olarak gören Yosoria nın kendisi gibi hiç ağladığının duyulmamasının nedeni engellerin ortadan kalkacağına duyduğu inançtı. Oysa Yosoria mutluluğun 7 kalenin birlikteliğinden geleceğine inanıyordu. Şifa vermek istiyor şifasına muhtaç olunmasını istiyordu. Bunların yanında himaye altında olduğu hanedanın kraliçesi olma ihtimali ve yanında hep birlikte 7 kalenin birleşmesi düşleri kurduğu Eserik in kral olarak yer almasını düşünmek onu mutlu ve istediklerini elde edebilmiş hissettiriyordu.
Nehir kıyısındaki Sisburç kalesinde ise hareketlilik vardı. Prenses Mana önce halk pazarını dolaşmak sonra da kalenin hemen dışındaki nehir kıyısında oturmak için hazırlanıyordu. Aynada kendisine bakarken nehrin karşısına böyle çıkmaktan utandığını düşündü. Tüm kadınlar arasında sadece kendisinde varolduğuna inandığı nehre ay yansığında oluşan ışıktan yoksun hissettiriyordu bu kıyafetler onu. Oysa mor elbisesi mor başlığı bile vardı kral babasını mücadelede kaybettikten sonra yas ilan edilene kadar. O renkler daha çok nehir ışığını yansıtıyor diye düşündü. Üzülmeye yer yok diye iç geçirdi ama nehir benim içimdeki ışığı anlayabilir. Odadan, iç kuleden ve pazarlarda gezip halktan kadınlarla sohbet ettikten sonra kaleden dışarı çıktı. Annesine haber vermeden çıkmıştı. Sadece kendi kararıyla. Her zaman olduğu gibi.
Nehir kıyısına geldiğinde ona eşlik eden şahsi hizmetlilerinin uzaklaşmasını emretti. Orada her zaman bulunan taşlar üzerine oturdu. Gözleri nehrin görüntüsünün hayranlığıyla dolmuş, taşlara çarpıp kaybolan dalgaların her birini ayrı ayrı takip etmeye çalışıyordu. Solgun renkli başlığını kurtulurcasına çıkardı. Kulakları nehrin sesiyle arada engel olmadan buluşmalıydı. Hayran olunmayacak gibi değil diye düşündü. Eskiden daha nadir gelirdi Mana buraya. Ama daha duru hissedebilirdi. Şimdi babasının kaybından nehrin sularına bırakılarak uğurlanmasından sonra, her şey daha karışıktı ve sanki nehir daha güçlü akıyordu. Hala bir umut var gibi yaşamak için. Elini suya doğru uzatırken içinde dönüp durdu üç kelime : Hissetmek için umudum.
Mana, böyleydi nehir önünde daha nehre bakarken kayboluyor ufukta güneş yükseliyor ve ufuk sonuna düşüyor, mana bunu farketmiyor başını nehirden başka bir yöne çevirmiyordu bile. Yalnız, kendi karar verdiği yönde akarken engel tanımayacak kadar güçlü diye düşündü. Bu en gerekli şey senin için diye konuştu nehre hitaben sessizce. Hizmetlilerden biri seslendi :
-Efendim güneş batmak üzere. Ya hayvanlar gelirse.
Mana yerinden kalkarken düşündü :
-Bir şey olmaz. Nehir varken bana bir şey olmaz. Ama dönelim. Sizleri kurtulamayacağınız bir tehlikeye düşürmek istemem tabi.
Hizmetliler bu sözlere anlamsız anlamsız bakarak karşılık verdi. Bir kuvveti vardı herhalde Mananın kendine güvenmesini sağlayan diye düşündüler.
Mana, iç kuleye döndüğünde sofra çoktan toplanmıştı. Annesi başlığını bile çıkarmasına fırsat verilmeden huzuruna getirilmesini emretmiş, Mana annesinin huzurunda yer almıştı. Kraliçe Yaygara kızgınlıkla konuştu :
-Sana kaç kere dedim iç kuleden ayrılmayacaksın ve Mana konuşamadan ekledi "asla"
Mana bıkkınlık ve umursamazlık karışımı bir ifadeyle konuştu :
-Anne bana engel olamazsın. Bir taş gibi önümde durmaya çalışma. Sen taşsan ben bir nehir olur yine kendi kararımla ilerlerim.
Kraliçe Yaygara ondan memnun olmadığını saklamayan bir ifadeyle kızına baktı. Düşünceleri kızı Mana nın hafif kırık olduğu ve bunu ne yapsa düzeltemediği bir yasa bile uygun davranamadığı elinde tutamadığı yönündeydi. Tüm bu düşüncelerle kızı Mana dan beklentilerinin yıkılmasının etkisiyle kızgınlığı artan kraliçe Yaygara hizmetlilere hitap etti :
-Odasına götürün, kapısını kitleyin, yemek falan da vermeyin.
Mana odadan zorla çıkarılırken içeride kalmaya çalışıyor ve bağırıyordu :
-Durduramazsın anne, nehri kendi yasınla durduramazsın.
Yıl 830 sonbahar sonu
Kral Torik o gün gözlerini açamamış, Yosoria nın liderliğinde yapılan tedavi denemeleri sonuçsuz kalmıştı. Yosoria cenaze başında gözleri yaşlarla dolu Kraliçe Torika tarafından "çekil şurdan başarısız" denilerek kenara itilmişti.
Aynı günün gecesi tüm kalelerden gelen temsilciler huzurunda cenaze gerçekleşti. Halkın hüznü ve yası inanılmazdı. Mana Da orada Kraliçe Torika nın istemiyle özel olarak Mana nın Sisburcu temsilen mutlaka katılması talep olunmuştu. Ve Mana şimdi duyduğu bu sevgi yakarışlarınım etkisiyle cenazede sesini yükseltilip işaret parmağını göklere doğru kaldırıp :
-Nehre bırakılmalıydı kralımız nehre bırakılmalıydı diye bağırdı.
Bu beklenmeyen çıkış çok fazla dikkate değer bulunmamış, Mana nın çıkışı sadece Eserik ve Kraliçe Torika nın çarpışan gözlerinde bir anlık ışık yaratmıştı.
Cenaze töreninden sonra tüm temsilciler uğurlanmıştı. Aldhun Farfara yı göremediği için arkadaşı Prens Eserik e sitem ederek sarılıp baş sağlığı dileyerek ayrılmıştı. Herkes gitmiş ama Mana gitmemişti. Kraliçenin kurdurduğu sofrada tüm Karakuz kalesi hanedanıyla beraber bir yemek yemişler şimdiyse Kraliçe Torika ile başbaşaydı. Kraliçe Torika oturduğu yerden elinde bağlardan elde edilen üzüm suyu dolu kadehini tutarken :
-Annen ve ben ikimizde aynı endişelerin, aynı korkuların farklı şekilde yönlendirdiği kadınlardık Mana. Şimdiyse aynı yasa boğulduk. Hep korktuğum buydu. Tek korktuğum bugün yaşanan günde olanlardı.
Mana üzüntüsünü anlatan kraliçe Torika karşısında tedirgin olmuş parmaklarını oynatarak konuştu :
-Üzülmeyin nehire kulak verin sizi şifalandıracaktır dedi.
Kraliçe Torika bu sözlerin anlamını çok anlamasa da kendini toparlamaya çalışarak :
-Demek istediğim annenle ortak yönlerimiz çok fazla. O da dışarıya açılmak isteyen dışarıdan bağları kuvvetli bir kadın. Her ne kadar yasla birlikte içine kapanmış olsa da onun ve sisburç kralının açtığı yoldan bataklıklar ötesindeki halkla ticaret yapıyor. Ve biz bir fikirde buluştuk. Senin burada kalman fikriyle.
-Buluştunuz? Burada kalmak dedi sorar gibi kafası karışmış Mana.
-Evet burada oğlum Eserik in eşi olarak kal dedi kraliçe Torika vurgulayarak.
Tedirginliği çok artan Mana koşa koşa gözlem camlarından dışarı baktı :
-Olmaz ki, çok uzak dalgaları ayırt edemiyorum buradan.
-Yeterince çizdin zaten nehri. Kendi çizdiklerine bakarsın dedi Kraliçe Torika ve ayağa kalkarak ekledi :
-Hem her gün seni nehrin en güzel en girilebilir kolu olan Karakuza yakın koluna gönderirim dedi.
-Her gün mü dedi şaşırarak Mana ve ekledi "Her gün ne demek yani güneş doğandan batana kadar mı?"
Kraliçe Torika, Manaya içtenlikle sarıldı ve
-Tabi ki öyle. Canın istedikçe gidersin. Söz. Sisburçtaki gibi kurallar olmayacak.
Bir anlık boş bulunan kafası karışan Mana :
-E peki madem diyiverdi.
Mana ya Numune Hanım tarafından uzatılan bir evrak Mana nın ellerinde Mana nın mührüyle buluştu. Sonrasında tüm Sisburçta yankı yaratmak için yola çıktı. Halk şaşırmış. Kraliçe Yaygara 3. Eş ibaresine öfkeli ama hafif kırık kızına güvenemediğinden Karakuz a hak ettiği karşılığı veremez halde kararsızlıkla yola çıkma hazırlıklarını başlattı.




Yorumlar 2
Yorum yazmak ve beğenmek için üye ol, hepsi ücretsiz.
KatılGiriş yap