Merkez DurakÜretenlerin buluştuğu durak
"> Kitap Yazı dizisi: Voryon (E-Kitap ) · 2. bölüm

"Bağlar Ve Teller" 1. Bölüm

Voryon Küllerin Tahtı karakterler ve konumların tanıtımını içeren 1. Bölümü.

Ai ben

~1. Bölüm ~~~Bağlar ve Teller~~~
Yıl 830 yaz sonu
Kral Torik, Karakuz adı verilmiş olan Voryon un tam ortasında yeralan ve adeta kalbi olan Karakuz Kalesi etrafına binlerce yüzbinlerce taş uzunluğunda kurulan bağlık bahçeleri atlı muhafızlarıyla beraber gezmekten dönüyordu. Çıkardığı sesler toynak sesleri olabilirdi ama kendisi için bu sesler Bağları oluşturan dalların ve yaprakların örerek büyüttüğü bir şehrin ayak seslerini yansıtıyordu.
Kral Torik, Karakuz kalesine vardığında oğlu Eserik muhafızlarla beraber peşindeydi.
Kale kapıları Torik ve muhafızları önünde açılırken en dıştan içeriye doğru muntazam biçimde konumlandırılmış kale halkı Torik ile beraberindekilere sevgisini göstermek için yollarının etrafında sessizce konumlanıyor, dikkatle Torik e bakıp içtenlikle gülümsüyorlardı. Yaz başında 50. Yaşını kutlamış olan Torik gülümsemeye gülümsemekle, içtenliğe içtenlikle cevap veriyor halkını elini göklere doğru kaldırarak selamlıyordu. Yavaş yavaş ilerleyen atlıların en gerisinde, at arabasında taşınan bağlardan elde edilmiş erzaklar kral Torik in cömertliğini gösterecek şekilde halkına dağıtılıyordu. Güneş 2 3 kez yer değiştirince, Kral Torik ve oğlu Eserik kalelerinin en içinde yer alan ve evlerini barındıran kulelerine varabildiler. Kraliçe Torika kulenin terasındaydı. Buluştuklarında Kral Torik ve Rodrik e sıra sıra sarıldı ve
-Halkın sevinç seslerinden geldiğinizi anladım dedi.
Kral Torik gülümsedi
-Merak etme sanada bol bol üzüm getirdik.
Kraliçe Torika ellerini kralın omzuna koydu.
-Merakımızda sevincimizde ondan değildi. Herhangi bir sorun yaşanmadan dönebilmenize çok sevindik. Sizler için suları ısıttık. İsterseniz şimdi ya da yemekten sonra yıkanabilirsiniz dedi.
Rodrik 2 aşığın bakışmasını izler gibi hissetti kendisini, kapıya doğru harekete geçerek :
-Şimdi, sıcak su için iyi bir vakit. 7 gün 7 gece yollardan dönünce, biraz buhara ihtiyacım var dedi.
Eserik odadan çıktıktan sonra, Kral Torik karısının omzundaki ellerini elleriyle sararak karısının güzel gözlerine baktı :
-Sorar gibi bakma. Hiç mokarla karşılaşmadık.
Kraliçe Torika şimdi sevinçle sımsıkı sarıldı kocasına ve :
-Bu o kadar güzel ki. Gerçekten muhteşem bir haber. Bağlar güzel etki ediyor.
Sesindeki mutluluk azalarak devam etti :
-Artık buna alışmak istiyorum Toriğim ama geçmişte mokarların sisburç kralını bile mokarlamasını unutamıyorum.
Kral Torik karısının kendi kendisini anıları düşünerek incitmesini sevmiyordu ;
-Lütfen Torika. Kendini üzme. Sapasağlam buradayım. Seni ardımda bırakıp gitmeyeceğim.
Karısına yaklaştı ve onu dudaklarından öperek ;
-Hiçbir şeyim kalmasa bile, bekleyenim sen olduğun sürece ben hep sana döneceğim.
Kraliçe Torika, kral eşi kadar sevgisini göstermekte cömert olamıyordu kendini geri çekti ama kocasının ellerini bırakmadan geri geri yürüyerek kocasını kapıya kadar götürdü.
-Hadi yemek salonuna geçelim. Sana bir ziyafet hazırladık.
Krakuz kralı ve kraliçesi sonradan kendilerine katılan Rodrik ve kralın diğer akrabalarıyla yediler içtiler ve sohbet ettiler. Rodrik uzun uzun bağ düzenleyicilerinin disiplininden işlerini iyi yaptıklarından bahsetti ve bir ara ekledi :
-Biz böyle gelişirken diğer kalelerse geriliyor.
Kral Torik ciddileşerek ;
-Hayır Rodrik, lütfen kimseyi olduğundan geride görme. Akdoğanda muhteşem gözlem kuleleri yaptılar kuleler sayesinde av ziyafetleri yapabiliyoruz. Kızılkayada sürekli uzman askerler yetiştiriliyor. Altınhisarda hem ışığımızı hem de kalkanımızı saran tuncumuzu yapıyor. Güzelhisardan gelen otlarla yemek ve çay yapıyoruz. Sisburçtan gelen suyla yıkanıyor hayvan kürkleriyle giyiniyoruz. Denizkapanda bizi dışarıya bağlayıp ticaret yapmamızı sağlıyor. Yani komşu krallıklarımızın kötü durumda olduklarını düşünmüyorum. Lütfen sende böyle söyleme. Başarıları birlikte kazandık.
-Bir anlamı yok dedi Rodrik ciddileşerek.
-Hiçbir anlamı yok biz olmadan. Senin kurduğun sık örülmüş bağlar olmadan, muhafızların olmadan hiçbiri güvende kalamaz. Onları ayrı birer krallık gibi kabul etmeni anlamıyorum. Anlayamıyorum neden buna izin verdiğini.
Rodrikin aksine Kral Torik sakinliğini koruyarak :
-Yosoria bunu cevaplamak ister belki dedi.
Sorunun hedefinden şaşıp kendine dönmesiyle şaşırmış olsa da Yosoria :
-Efendim, ben Voryon kurulduğunda tek bir hanedana bağlı kurulmadığını biliyorum. Sanırım söz hakkını bana vermenizin nedeni de kurucu hanedanlardan bir tek ben kaldığım içindi. Cevabım son zamanlara kadar ayrı kalelerin ayrı hanedanlar tarafından yönetilmesi daha işlevsel oluşu olurdu fakat benim de görüşlerim yakınlarda gördüklerimle Mokarlanma tehlikesinin azalmasıyla birlikte değişiyor. Artık kalelerin tek bir üst otorite tanımasının bir yolu varmış gibi duruyor bence de. Bu yolda sizin mokarları yok etmenizden başka bir yol olamaz. Tüm Voryon size hayranken, kaleleri birleştirmek sanırım sadece isteminizle bile gerçekleşebilecek bir durum.
Kral Torik yerinden kalkıp ellerini belinin arkasında birleştirmek suretiyle vücudunu irileştirdi:
-Yanılıyorsun Yosoria, bir kişiyle mokarlara karşı zafer kazanılmadı. Ayrıca Voryon u kalelerden ibaret sayman da çok sarsıcı. Kapıların ardındaki düzlüklerde yaşayan yereller, bambaşka bir yapı ve inanışta. Onları kapının kapanmasıyla dışarıda bırakabilirsin ama iradeleri her zaman hissedilirdir. Ve sende yanılıyorsun Rodrik, oğlum, bizi bu masanın çevresinde tutan oturduğumuz sandalyeler, dayandığımız masalardır. Kaleleri sağlam tutanda içinde yer alan o kaleye kimliğini kazandıran hanedanlar soylulardır.
Torika elini kralına doğru uzattı.
-Lütfen otur, yemeğimizi sakince yiyelim. Lütfen Rodrik. Bu akşamı mutlu bitirmek istiyorum. Kötü bir olay yaşanmadan kontrolün yapılıp, dönmenizin mutluluğuyla. Yarın zaten işler, fikirler konuşulur. Bizde yarın, iç bahçelerde gelinimiz Rafine ile bahçecilik eğitimlerimize devam edicez.
Kraliçe Torikanın uyarısıyla, gece bir daha sessizlik bozulmadan devam etti.

Batı yakasında Sisburç kalesinde ise, kalenin sayısı bilinmeyecek kadar çok olan kedileri hollerde koşturmaktan yorulmuş, birbirlerine sarılmış ya da köşelere saklanmış uyuyorlardı.

Sisburç Kraliçesi Yaygara ise odasında en küçük kızı gençliğe bugün adım atmış olan Varvara nın saçlarını sert tarağını kızının etine bastırarak tarıyordu.
-Anne yavaş dedi lady Varvara.
-Her şey normal, acın normal, sen normalsin, acı çekmek hayatın yaşamak için senden istediği ilk bedeldir Varvara. Hayatın acılarına alış. Ablan Farfara gibi hayallere kapılma ya da daha büyük ablan Mana gibi huzuru kaçışı nehirde arama. Acıya alış.
Bilerek kızın etine biraz daha bastırdı tarağı ve son cümlesini söyledi.
-Acının senden bir şey götürmesine izin verme.
-Peki, tamam dedi saçları sımsıkı toplanıp menderesli tacının altına saklanan Varvara.
Yaygara, sertçe arkasını döndü. Veda etme gereği duymadan odadan çıktı. Eski kurallar, referanslar istemiyordu artık. Kralı gittiğinden beri sisburç karanlıktı çok fazla meşale yaktırmıyor. Hizmetlilerin tamamını su ve yağ işlerine yolluyor. Fazla bir şey yemiyor ve yedirmiyordu. 1 yıldan fazla süre geçmişti, holler ışıkla parlasa bile her yalnız kaldığında yaşaran gözleriyle aydınlığı göremiyordu. Sisburçta kapalı kapılar ardında halk hayatına devam ediyor. Kulenin en üst kısmında Yaygara sürekli yazışmalarla ilgilenerek kendini meşgul ediyor. Büyük kızı Farfara bir alt katta bulunan odasında, bir şekilde bu yaslı kaleden gitmeyi düşlüyordu. Yan odada Mana isimli kız ise akışına ve kayaları dövüşüne hayranlık duyduğu babasını kaybedene kadar çoğu yazını suyunun içinde ya da kıyısında geçirdiği nehri izliyor, bir taraftan yine nehri resmediyordu. Bu kaçıncı tuvaldi nehri çizdiği sayısını kendisi de bilmiyordu. En sondaki odada ise Varvara kırmızı saçlı saman bebeğini eliyle göğüs kafesinin üstünde sarmalamış ve uyuyakalmıştı.

Kıyının aşağısında denizkapan kalesi önlerinde hem hanedan üyeleri hem de halk balık ağlarını topluyor bereketli deniz avının yaz sonunda yaşanılan bir akşamın keyfini birlikte çıkarıyorlardı. Kral Sorman balıkların paylaşımını bitirmişti oğluna dönüp ;
-Hadi kalemizde eğlenelim, balıklarımızı yiyip, içelim, denizin verdiği yemeklerle herkes eğlensin isterim. Dedi.
Oğlu başıyla efendice onayladı. Elleri kesilmiş kanıyor, her soluduklarında balık kokusu içlerine doluyor olsa da emek karşılıksız olmadığında üzülmek için bir neden bulamıyorlardı. Bu halk böyleydi işte.

Daha altlarda asil çimenlerin, renk renk çiçek ve ağaçların süslediği toprakların sonrasında güney deniz kıyısında yeralan bir kale Güzelhisar kalesinde. Veylerde akşam yemeği yiyorlardı. Kraliçe Vera Vey in kardeşleri, çocukları, yiğenleri, hala ve amcaları kısaca tüm hanedan üyeleri aynı sofrada yemeklerini çatal bıçak sesleri dışında herhangi bir konuşmanın sesi olmadan yiyorlardı. Bu kalede, sofra daha büyük, insan sayısı hep güzel olan hava durumundan dolayı daha fazla ama herkes daha bir ayrık, iletişimsiz ve en yakınında olandan habersizdi.

Onların doğusundaki düzlükleri geçince yer alan Altınhisar Kalesinde ise hanedan üyeleri dahil olmak üzere madenlerden dönülmüş. Sıcak şapellerde madenci halklarıyla birlikte yemekler yeniyordu. Yürk hanedanının usulü buydu. Yemekler kulelere değil, meydanlara kuruluyor. Sofralarda tüm kale halkı beraber oluyordu. Bu usul, Voryon un hanedanına en çok tutunan halkını yaratmış herhangi bir sınıf ayrımını ortadan kaldırmıştı. Halk zamanla krala karşı dikkatli davranması gerektiğini her an konuşmamasını öğrenmişti. Zaten hemen kalenin altından gidilen sonsuz gibi yeraltında yer kaplayan maden geçitlerinde tüm gün temiz havasız çalışmak kimsede konuşmaya hal bırakmıyordu. Kral ve diğer hanedan üyeleri muhafızlarıyla halk gibi kazma sallamasalarda geçit kapısında kendilerine kurulan masalarda, çıkarılan tunç madenlerini kayıt altına alıyorlar, çıkarım sürecini denetliyorlardı. Bu tunçlar geçitlerin üst tarafına kurulmuş kalenin kuleleri arasına yayılmış bir büyük fırınlarda ısıtılıp şekillendirilip kullanmak için eşyalar, dansla oynamak için ziller, savaşmak için kılıç, kalkanlar ve daha bir sürü malzemeye dönüştürebiliyordu.

Altınhisar maden kalesinden, Karakuz merkezine giden yolda ise Kızıldeli kalesi yer alıyor burada gün batımıyla birlikte askerlerin eğitimi bitmiş herkes payına düşeni koğuşlarda yerken ortada tek başına göğe doğru yükselen kulenin içerisinde kral Kızıldeli, ailesiyle beraber oturuyordu. Yaşlı kral çoktan yemeğini bitirmiş oturduğu yerde tüm gün idman ve talim yapmış olmanın verdiği yorgunlukla uyukluyordu. Eşi yanında hizmetlilere yarın yünlerin ıslatılıp kurumaları için sarılacağını haber veriyordu.

Karakuz Kalesinin kuzeyinde dağların eteklerindeki düzlüklerden hemen sonra yer alan tepeler arasına 7 kule arasına duvarlar örülmesiyle kurulmuş olan Akdoğan kalesinde prens Aldhun, uzaklardan aralıklarla kaleye kadar kurulan gözlem kulelerinden bugünki gelen raporları mumların ışığında hizmetlilerin ve danışmanları gölgesinde, karşılama masasında oturmuş değerlendiriyor. Gözlemci kulelerinden gelen raporları titizlikle karşılaştırıyordu. Bu dikkatli olduğu kadar güçlü ve sert görünümlü olan prens Aldhun yaşından ve yakışıklılığından beklenmeyecek kadar büyük bir özen ve ciddiyetle gözlemci kulelerini idare ediyordu. Prens Aldhunun emekleri ve başarısı tartışılmıyor, yönetimi kolaylaştırması kapalı kapılar ardında kendi aralarında ve hizmetliler arasında kurdukları oyunlarla eğlenceye kapılarak yaşamayı arzulayan Kral ve Kraliçenin işine geliyordu.

Kalelerin arkasında Voryonun ormanlarının üstünde ve dağ ile nehir kollarından uzaklarda Güzova isimli Voryon un geniş düzlerinde birbirlerinden ayrı konumlarda yer alan köylerde ise onları koruyacak kocaman duvarlar yoktu. Ova, Durgun Güzok, eşi Nova Güzok ve savaşçılar tarafından keşfedilen dikenli tellerle, kuzeyden ve güneyden çevrelenmiş mokar saldırıları bitmese de azalmıştı. Ortada yer alan Güzova isimli köyde yaşayan Durgun Güzok tüm yereller tarafından bilinen ve tanınan en görkemli insandı. İkincisi kesin olarak Durgun un eşi Nova Güzoktu. Nova telciliği bir bağlayıcılığa çevirmiş tellere kumaşlar bağlatmış dilekler diletmiş halkı tellere inanmaya sürüklemişti. İkisi birarada çadırlarının içerisinde en büyük köylerden gelen 4 savaşçıyı yer sofralarında ağırlıyorlardı. Kuzeyde yeralan dağ köylerinin koruyucusu, en fazla mücadele gören ve bir elini önceden bir mokar saldırısında kaybetmiş olan kadın savaşçı ve savaş önderi Yellike. Ormanaltı köylerinin dev kaslı vücudu mokar dişlerinden aldığı çiziklerle dolu olan Kaslit. Merkez çevresinde yer alan ovanın iç köylerinin koruyucusu herkesin saygı duyduğu yaşlı bilge Tunuh. Meralarda yayılmış ovadaki en büyük kalabalıkların koruyucusu her zaman düdüğünü boynunda taşıyan Çemeni. Bir sofrada buluşmuşlar, konuşup, gülüşerek yemek yiyorlardı. Ovanın sofralarında biten gün sonunda ölüm ya da kayıp olmaması mutlu olmak için tek başına yeterliydi.

Voryon'da halkın ve hanedanların yaşamı, bu yıl bağların ve tellerin gölgesinde, korkudan yavaş yavaş sıyrılarak yeni bir biçim almaya başlıyordu.

Kalelerdeki halklar, onların dışarıda özgürce gezmelerini sağlayan üzüm ve ıspanak gibi yiyeceklerle ödüllendiren bağlara güzel bakmak bağların varlığına şükretmek devamlılığını sağlamak gibi öğretileri olan bu öğretileri tarikat önderi Kraliçe Torika, yardımcısı gelini Rafine ve danışmanları yaşlı Numune den yapmaları gerekenleri öğreniyorlardı. Bu öğretiler zamanla ve bağların mucize benzeri etkileriyle istemeden bir tarikata dönüşmüştü ismi "Bağcılık Tarikatı" olmuştu.

Bağcılık tarikatını öğrenme şansı bulan gelişimini takip eden sürecinin iktidara pozitif etkilerini anlayabilen yetenekte olan Nova Güzok, yerelleri kurtaran telleri, kalelerin bağları gibi yerellerin gözünde kutsallaştırmış. Gri dikenli teller, kumaşlar bağlanarak dilek dilenen bir yapıya bürünmüş bu yapının önder anlatıcısı Nova Güzok ve ona yardımcı olan Çemeni isimli kadın savaşçı bağcılık tarikatına karşı "Telcilik Tarikatı" oluşturmuştu.

Bağlar ve Teller yeni yüzyıllarında anlam kazanmış. Bu anlam ovaları ve kaleleri kaplamıştı.

Yorumlar 0

İlk yorumu sen yaz.