Voryon 2. Bölüm : "Himaye Altında"
Bu bölümde bir nikah yapılacak, iki tarafından sadece birine istediğini veren...


Yıl 830 Sonbahar başlangıcı
Karakuz kalesinde Rafine henüz 6 yaşında olan prens Talrik ve 4 yaşındaki prenses Eselia yı kahvaltı ve sonrasında babaları prens Eserik ile kalenin surlarında çıkacakları gezinti için hazırlamıştı.
Çocuklarının babası Eserik ise iç kuleden Yosoria ile birlikte çoktan uzaklaşmıştı. Bir atta yolculuk ederek ikili, kaleden ayrılmış bağlara giden bahçeler önünde durmuştu.
Başlığını açan Yosoria ciddiyetle konuştu :
-Benden istediğin çok fazla, bir arkadaş gibi görüyorduk birbirimizi bana böyle demiştin en azından önceleri.
Prens Eserik, Yosoria ya yaklaştı.
-Zaman değişti, bak artık saldırı korkusu olmadan özgürce dışarı çıkabiliyoruz. Biz değiştik, büyüdük. Sana söylüyorum. Sen 1. Eş olarak 7 kalenin kraliçesi olmak istemez misin? Ben kral olmak istiyorum.
Yosoria başını yere doğru çevirerek :
-Sen Rafine yi seviyorsun.
Eserik şımarırca gülümsedi :
-Anlamsız anlamsız konuşma. Sana böyle konuşmak yakışmıyor. Amacıma ortak olan ilk kişi sendin Yosoria. Sen. Ben bunu unutamam.
Eserik ellerini Yosoria ya uzatarak :
-Bu seni çok sevmek için yeterli bir gerekçe. Kalbimde yerin ayrı bunu anlıyorum düşündükçe.
Yosoria, Eserik in elinden tuttu alaycı bir gülümsemeyle :
-Bende dememi beklemiyorsun herhalde.
Eserik, sözü bitince ellerini çekmek isteyen Yosoria ya izin vermedi. Avuçlarını kapatarak Yosoria nın ellerini sarmaladı ve konuştu :
-İşte böyle. Bir ortak gibi konuştun şimdi. Tahtımın ortağı gibi. Kraliçem gibi konuştun. Bunu senin de istediğini biliyorum. Hayır deme. Babam sadece sen onaylarsan boşanmama ve evlenmeme izin verecek. Senin tek sözün amaçlarımızı gerçekleştirmek için yeterli. En azından bi kısmını.
Yosoria, yeşil gözlerinden gelen anlamlı bakışlarını Eserik'e sabitleyerek :
-Evet istiyorum Eserik. Bir kraliçe olmak. Bunu soyumun bir gereği olarak görüyorum. Ama sevgi önemli, hayatımın içinde sevilmekte olsun istiyorum. Senin iki çocuğuna ve Rafine ye verdiğin sevgiden tatmak istiyorum.
Eserik öne eğilip Yosoria nın yanağına bir öpücük kondurdu, geri çekilmeden Yosoria nın kulağına konuştu :
-Eğer sevgimin kaynağı kalbimse, kalbim amacımdan başka bir şey taşımıyor içinde ve amacıma hizmet edip, kolaylaştıracak olan sonsuz sevgim ve merhametime mazhar olacaktır. Bundan emin ol lütfen. Beni daha fazla oyalama. Amacımı zorlaştırmaktan vazgeç.
Diretmekten yorulan Yosoria, peşinden yürüyerek büyüdüğü bu adama başını onaylar gibi sallayarak yanıt verdi.
Döndüklerinde Eserik söz verdiği gibi eşi Rafine ve çocuklarıyla vakit geçirirken iç kulenin gözlem pencerelerinde Yosoria onları izliyordu. Bir aile gibi durduklarını düşünüyor, onayladığı şey onu içten rahatsız ediyordu. Arkasından gelen sesle irkildi.
-Kabul etmişsin dedi odaya girerken Kraliçe Torika yanında her zaman olan baş danışmanı Numune de vardı.
Yosoria utanır gibi ellerini önünde birleştirdi :
-Israrıyla bana başka bir çare bırakmadı efendim.
-O hep amaçları konusunda ısrarcıydı Yosoria diye karşılık verdi Torika ve devam etti :
-Bu gerekli olan. Senden sana verilen eğitime karşılık yapman gereken bu ve diğer gerekli olansa benden sonraki kraliçenin sen olman. Onay evrağını Numuneyle beraber hazırlayın. Daha fazla oyalamanın bir anlamı yok lütfen. Akdoğan prensi ya da Kızıldeli prenslerinden herhangi biri sana Karakuz prensinin bahşedeceklerini veremez. Oğlum seni ömründe istediğin her şeye sahip olmanı sağlayacak bu şekilde mükafatlandıracaktır.
Önce, Yosoria nın mührüyle damgalanmış bir evrak Kral Torik'e gönderildi. Ondan da onay alınca kale halkına ilan edildi. O gece sanrılarla koşturma ve içli ağlama sesleriyle doldu holler. Bir o yana bir bu yana çocuklarıyla koşan Rafine. Olanları kabul edememiş, sinir krizleriyle geceyi geçirmişti.
Prens Eserik'in acele ettirmesiyle, Yosoria'nın evliliği onaylamasının üstüne 8. güneş batmadan, düğün ve şölen alanları kalenin meydanına kurulmuştu. İçinde hala yoğun soru işaretleri bulunan Yosoria odasında hizmetliler tarafından kırlentler ile süslenmiş beyaz bir elbiseyle güzelliğini ön plana çıkaracak şekilde giyinmişti. Yosoria nın en güvendiği arkadaş gibi olduğu baş hizmetlisi yanında üzgün bakışlar atıyordu. Yosoria ona döndü :
-Noldu?
Hizmetli genç kız sıkılarak :
-Efendim Rafine hanımın hala odasında olduğunu biliyor musunuz?
Yosoria önce şaşkınlığını gizleyemedi, sonrasında başından duvağını söküp attı :
-Ne? Ne saçmalık bu.
Dönerek odadan çıktı. Holü geçti. Alt kata indiğinde Rafine nin kapanmış olması gereken odasının önündeydi. Kulağını kapıya dayadı. İçeriden Eselia nın sesleri geliyordu. Hayır bu olamaz diye düşünüyordu. Hemen hırsla kapıyı vurdu. Kapı açıldığında karşısında ilk defa bu kadar üzgün bir halde gördüğü Rafine vardı. Yosoria, Rafine nin halini görene kadar sinirliydi. Ama Rafine karşısında söyleyecek bir şey bulamadı. Rafine de masum bakışların arkasına gizlenmişti :
-Bir plana beni kurban edebileceğini mi sandın? Niye geldin? Sana diyecek bir şeyim yok. Bu halin. Bu durum. Nasıl kabul edebilirsin? Senin bir soylu olduğunu duymuştum. En eski hanedanlardan birinin falan soylusu. Meğer önce metresliği sonra 2. Eşliği kabul eden bir kadınmışsın. Bunun ilk örneğisin sanırım. Beni burada istemiyorsun diye burada olmayacağımı mı sandın? Aklın nerde?
Peşpeşe konuşmuş, sorularıyla Rafine, Yosoria nın aklını daha da karıştırmıştı. Kendini toplamaya çalışarak cevap verdi :
-Ben, senden çok daha fazlasıyım Rafine. Bunu sakın unutma.
Yosoria nın hep kendinden aşağıda aşırı saf olarak gördüğü Rafine nin hakaretvari sözlerine susmaya niyeti yoktu ama durumun muhatabının Rafine olmadığını da biliyordu. Hışımla, Rafine cevap verip ortamın stresini daha da arttırmadan hareket edip holde hızla yürüyüp gözden kayboldu. Ama giderken arkasından gelen ağlama seslerini duyuyordu.
Yosoria ilk kez herhangi bir izne gerek duymadan odaya girdi. Girdiği odada kral Torik i bulmayı bekliyordu. Ama karşısında giyimini kuşamını detaylıca tamamlamış Kraliçe ve hizmetlileri vardı. Kimseye söz hakkı vermeden kraliçe Torika ya karşı konuştu :
-Gitti dediniz. Kraliçe sen olucaksın demiştiniz. Daha dün bana rahat olmamı söylemiştiniz. Sizi doğduğumdan itibaren tanıyorum.
-Öncelikle sakin ol dedi Kraliçe Torika. Düğünün için saçını yapmalarına izin ver. Oturup detayları sonrasında da konuşuruz. Rafine benim soyumdan gelen bir soylu öylece nedensiz buradan çıkıp gitmesine izin verilemezdi. Senin hiç umrunda olmayan bağcılık tarikatında, kendisine ait bir nüfuzu var.
Sinirini bastırmaya çalışarak gülümseyen Yosoria :
-Şu sizin halkı hanedanınıza daha çok bağlamak için kullandığınız bağlardan mı bahsediyorsunuz? Benim bunlara ihtiyacım yok, atalarımın tarihi yeterli. Varoluşum yeterli. Ne siz ne de Rafine asla bir şey elde edemezsiniz. Yalanlarınız, samimi olmadığınız mutlaka çıkar çünkü.
-Bak sen, Yosoria demek öyle. Kabalıkların bittiyse sana dediğimi yap. Yapmak zorunda olduğunu hatırlıyor musun? Kimlerin himayesinde yaşadığını? Kimin sözünü dinlemen gerektiğini? Kime belirli bir saygı göstermen gerektiğini? Hatırlıyor musun bunları asiliği yöntem edinmiş Yosoria.
-Hanedanınız tarafından himaye altında olduğumu biliyorum. Bunu böyle konuşmadanda bakışlarınız hep anlatıyor, hatırlatıyor zaten bana. Ama siz, siz madem kendinize ve gelininize güveniyorsunuz neden bana geldiniz?
Kraliçe Torika ifadesizliğini koruyor, Yosoria'ya dikkatle bakarak konuştu :
-Bir konum istedin. Sana bunu bahşettik. Şimdi sana verilen her şeye ihanet etmiş gibi kendini halkımıza öyle gösterme.
-Şimdi de tehdit mi?
Kraliçe Torika, Yosoria ya doğru bir adım atarak :
-Seni tehdit etmeye ihtiyacım olduğunu sanman hala çocuk olduğunun göstergesi. Bir plan yapıldı. Eserik ve senin aranda. Oğlumu kendi hırslarınla aşılarken, sonucunu düşünmeliydin.
Yosoria sarsılarak :
-Kendi hırslarımla mı?
Kraliçe Torika tekrar Yosoria dan uzaklaştı :
-Bu kadar sohbet yeterli Yosoria. Düğünde görüşürüz. Bağların sana sunduğu güzelliğe uygun davran. Kralın peşinde de koşup kimseyi üzüp yorma. Kendini de sözünden dönen bir aşık gibi gösterme sakın. Bu halkın gözünde senin soyunla ilgili oluşmuş olan "masum soy" algısını yok eder.
Etrafındaki hizmetlilere dönen Kraliçe Torika devam etti :
-Yosoria ya odasına kadar eşlik edin.
Üzerine gelen hizmetli kızlara karşı ellerini teslim olmuş gibi kaldıran bezmiş ve soru işaretleri altında kaldığı bir durumda olan Yosoria kendisini zorlayarak konuştu :
-Bağışlayın efendim. Özür dilerim. Gidiyorum dedi.
Güneş en tepeye yükselmişti meydan da halk coşkuyla Yosoria nın ve Eserik in isimlerini haykırıyorlardı Yosoria ve Eserik ise yanyana el ele bir vaziyette evlilik yeminlerini ettirecek olan Numune ye doğru yürüyordu. Ortam çiçeklerle mumlarla bezenmiş. Meydan adeta cıvıl cıvıldı. Fakat duvağı tekrar takılamamış Yosoria hüzünlü ifadesini gizleyemiyordu. Fark edecek kadar ilgilenebilen kimse o meydanda bulunmuyordu. Ne yazık ne yazık ki ben buraya himaye altında getirilmiş, bu insanları tanımışım. Çok yazık. İşte bunları kendiyle içinden konuşuyor. Yazık olmanın etkisiyle gittikçe ortamdan ruhen uzaklaşıyordu. Gücünü soru işaretlerine ve kendisine yazık edilmesine teslim ediyordu.

Tüm kale soyluları oradaydı. Akdoğan prensi Aldhun da ailesinin yanında arkadaş olduğu Eserik ve Yosoria nın düğününde yerini almıştı. Uzun zaman sonra ilk kez gözlem değerlendirme dışında bir şey yapma fırsatı bulmuştu. Aldhun un tam yanında Sisburç tarafı vardı. Sımsıkı toplanmış saçlarıyla, bembeyaz tenleri ay gibi parlayan kadın ve kızları yanyana durmuştu. Aldhun un tam yanına önce hizmetli zannettiği diğer kızlara göre daha kumral bir kız geldi. Saçları da toplu değildi aksine sonbahar rüzgarında savruluyor, her savruluşta saçlarının çiçek kokusu Aldhun un ciğerlerine doluyordu. Kimdi bu beyaz tenli koyu kahverengi uzun saçlı kız. Kimdi bu çiçek kokusu tüm meydanı saran kız. Kokuyu aldıkça, bu tip sorular artıyordu aklında. Yüzü güzeldi. Her şeyi güzeldi. Genel olarak küçük narin ve güzel görünüyordu bu kız. Kıza dik dik baktığını fark edip bakışlarını kaçırmadan selamlaşmak istedi :
-Merhaba siz Sisburç prensesi olmalısınız.
Farfara bakışlarını korkusuzca Aldhun un kendisine hayranlıkla bakan siyah gözlerine çevirerek konuştu :
-Evet.
Farfara, erkeklerin aklını başından almayı içine hapsolduğu yas dünyasından bir kaçış olarak görüyordu. Yarattığı etki, tam olarak istediğiydi. Ve bunu kucağında kedisiyle ilgilenen annesi Yaygara nın, ne düğünde kendisini istediği elbiseyle yansıtamayan kardeşi Mana ve oyuncağıyla ilgilenen Varvara nın fark edecek durumu yoktu. Kalabalıkların ilgisini Eserik ve Yosoria dışında bir şey çekmiyordu. Onlar kadar dikkat çekmekte tehlikeli geliyordu Farfara ya. İstediği kaderini değiştirecek bir etkiydi sadece.
-Akdoğandan Aldhun bende.
-Akdoğanın nesisiniz yani dedi minyon tipinden beklenmeyecek ciddiyetle Farfara.
Hafif gülümseyen Aldhun :
-Veliaht prensiyim.
-Öyleyse. Öyledir dedi Farfara. Heyecanlandığında bazen cümleleri tamamlayamıyordu.
-Sizle tanışmak beni daha bir prens gibi hissettirdi. Size bir mektup göndereceğim. Bana cevap vermenizi bekleyeceğim dedi Aldhun kendinden emin şekilde.
-Bekleyin öyleyse dedi Farfara ve ekledi hemen ardından heyecanla : -Bana içinde yaşadığınız kaleyi de anlatın madem yazıcaksınız dedi meydanda bulunan çifte bakarak...

Yerellerde ise durum daha farklıydı. Refah seviyesi kalelere oranla daha düşük olan yerellerin canavarımsı hayvanlarla savaşı devam ediyordu. Durgun Güzok mücadeleleri yöneten lider olarak öne çıkıyor, bir yerde bir çocuk kaybolsa orada atıyla beliriyordu. Yerellerde kalelerde değersiz görülen çoğu şey çok değerliydi. Halk değirmenleri döndürüyor. Düzleştirdikleri taşlarda ovanın her yerine dağılan ekmekler pişiriyorlardı. Çocukların oyuncağı çamur ve topraktı. Ebeveynler ise Voryon a kışın çöken sislere soğuklara hazırlanıyor, çadırlarına yün yapıştırıyorlardı. Zanaat sahibi yereller ovayı daha fazla kaplasın diye ellerini kese kese tel üretimi yapıyorlardı.

Düğün gecesinde Yosoria, yatağında yine bir başındaydı. Böyle mi olmalı diye düşünüyordu. Kendi kendine kalıp dualar mı etmeliydi Kraliçe Torika nın söylediği gibi, ama Eserik ona amaçlarımın ilk ortağısın demişti. Eserik onun aklında ve yanında hayatı boyunca hep olan bir erkekti. Hep yanındaydı. Yosoria nın yanında olmadığı zamanlarda hayvanlara karşı mücadelelerdeydi. Safça düşünceleri kendine kızmasına neden oldu. Gözlerinden yaşlar dökülerek düşünmeye devam etti. Ya da bahçelerde Rafine yle geziyordu diye Eserik in yaptıklarını dürüstçe düşünmeye itmeye çalışıyordu kendisini. Ama başarılı olamıyordu. O kadar aynılardı ki gözünde Eserik ile. Eserik ten nefret etmek kendisinden nefret etmekti. Bunu istemiyordu. Hayat nefrete değil, sevgiye ait olmalıydı. Yaşlarla dolu gözlerini zorlayarak kapattı. Uykuya dalmadan önceki son düşüncesi böyle olmamalıydı oldu. Yüzüne yüzüne himaye altındasın denilmişti ilk kez bugün. Hep içinde hissettiği Eserik ten ayrı bir konumda tutulduğu durum, bugün, düğünün öncesinde yüzüne yüzüne söylenmiş. Oyunlarla kandırılmış, Kraliçe Torika ve Numune nin hızlandırdığı sürecin sonunda yine yalnız kalmıştı. Bir amaca hizmet ettiği söylenmiş, kendi gönlünün istediği her şeyden uzak kalmaya devam etmişti...




Yorumlar 0
Yorum yazmak ve beğenmek için üye ol, hepsi ücretsiz.
KatılGiriş yapİlk yorumu sen yaz.