Ortak bir çalma listesi, bir ilişki hakkında ne çok şey söylüyor
Birinin “bunu dinle” diye attığı şarkı bazen söyleyemediği bir cümledir. Paylaşılan listeler, paylaşılan hayatların küçük haritası.

Eski sevgilimle ortak bir listemiz vardı. Ayrıldıktan sonra uzun süre silemedim. Silmek bir şeyi bitirmek gibi geliyordu; bitmişti zaten ama işte, insan.
Ortak liste açmak küçük bir adım gibi duruyor ama değil. “Bu bizim” demenin bu çağdaki hali. İlk eklenen şarkı genelde bir anıdır: tanıştığınız akşam çalan şarkı, arabada bağıra bağıra söylediğiniz şey, ya da birinin ötekine “bunu sen bana öğrettin” dediği o parça.
Sonra liste büyüyor ve iki dünya çarpışmaya başlıyor. Biri hüzünlü balad ekliyor, öbürü araya hareketli bir şey sıkıştırıyor. Benim listemizde Barış Manço'dan hemen sonra bir İzlanda grubu çalıyordu, düşün. Ama işte o karmaşa ilişkinin ta kendisi: Birbirinin zevkine yer açmak, sevmediğin şarkıyı onun hatırına sonuna kadar dinlemek.
Listeye bakınca bazı şeyler okunuyor bence. Her hafta yeni şarkı ekleniyorsa, iki kişi hâlâ birbirine bir şeyler göstermek istiyor demektir. Aylardır kimse dokunmuyorsa, ya çok rahat bir alışkanlık ya da konuşulması gereken bir sessizlik var. Ayrılıktan sonra birinin tek başına bir şarkı eklemesi ise, çoğu zaman yollanmamış bir mesajdır.
Küçük bir şey önereceğim. Bu akşam sevdiğin kişiyle listenizi baştan dinleyin. Her şarkıda kim eklediyse neden eklediğini anlatsın. Bilmediğin bir hikaye çıkacak, eminim.
Benim eski liste mi? Geçen yıl sildim. Ama hâlâ o İzlanda grubunu dinliyorum.



Yorumlar 2
Yorum yazmak ve beğenmek için üye ol, hepsi ücretsiz.
KatılGiriş yap