Aziz İba İle Koyu Mavi Bir Sohbet
Yazarlarla Söyleşi köşemize hoş geldiniz. Bugün, Koyu Mavi ile kelimelerin izinde bir yolculuğa çıkıyor, yazar Aziz İba’yı ve eserinin ardındaki dünyayı yakından tanıyoruz. Keyifli okumalar!

Elif: Merhaba Aziz Bey, Yazarlarla Söyleşi köşemize hoş geldiniz. Bizimle olduğunuz için teşekkür ederiz.
Aziz: Hoş buldum teşekkür ederim.
Elif: Şiirle yolunuz nasıl kesişti? Ortaokul yıllarında başlayan bu ilginin yıllar sonra kitaplara ve binlerce kişiye ulaşan bir sosyal medya hesabına dönüşeceğini o zamanlar düşünür müydünüz?
Aziz: Her ne kadar farkında olmasak da hayatımızın hemen her anında şiirle yaşayan bir toplumuz. Daha dünyaya gözlerimizi açar açmaz kulağımıza okunan ezanlar, ilahî bir şiirin nağmeleri değil midir? Şiirle başlayan hayatımız, yine şiirle devam eder. Bestelenerek şarkıya, türküye dönüşen şiirleri dinlerken kimi zaman ruhumuzu dinlendirir, kimi zaman da içimizdeki coşkuyu çoğaltırız. Toplumumuzda hayatının bir döneminde şiirle yolu kesişmemiş, şiire gönül vermemiş insan sayısı yok denecek kadar azdır. Zira şiir, çoğumuzun hayatına bir şekilde dokunmuş; kimi zaman bir sevda, kimi zaman bir ayrılık, kimi zaman da içimizde saklı kalan bir duygunun sesi olmuştur. Ben de ortaokul yıllarımdan itibaren şiirin büyüsüne kapılanlardanım. Özellikle müzikle harmanlanarak seslendirilen şiirleri dinlemekten büyük bir keyif alırdım. Zaman zaman ben de içimden geldiği gibi duygularımı satır satır kâğıda dökerdim. Yıllar geçse de bu tutkum hiç eksilmedi. Ancak ne yazık ki kaleme aldığım şiirleri saklamaya gereken özeni gösteremedim; yazdıklarımın büyük bir kısmı zamanın ve hayatın içinde kaybolup gitti.

O zamanki duygularımı satırlara aktarırken, bir sosyal medya hesabında şiirlerimi paylaşacağım ya da bir kitapta toplayarak yayımlayacağım aklımda yoktu. Ancak bir süre önce, bir sosyal medya hesabı açarak yazdıklarımı paylaşmaya, kendimden bir hatıra bırakmaya ve en azından şiirlerimi bu yolla kayıt altına almaya karar verdim. Bu düşünceyle sosyal medya platformlarında “*Koyu Mavi Sözler” *adında hesaplar açtım. Zaman içerisinde yazdıklarımı seslendirmeye başladım. Şiir yazmak ve şiir dinlemek kadar, onları seslendirmenin de bana büyük bir mutluluk verdiğini fark ettim. Daha sonra da şiirlerimi yine Koyu Mavi Sözler isimli ilk kitabımda toplayarak ilk şiir kitabımı okurlarıyla buluşturdum. Yaklaşık bir yıl sonra da Vakt-i Veda isimli ikinci kitabım yayımlandı.

Elif: Koyu Mavi Sözler kitabınızın adı çok şey çağrıştırıyor. Neden koyu mavi? Bu kitap sizin için hangi duyguların, yaşanmışlıkların ve belki de içinizde sakladığınız hangi sözlerin hikâyesi?
Aziz: Koyu Mavi bana denizin ve gecenin derinliklerini çağrıştırır. Çoğu insan deniz ve gökyüzünün güzelliğinden etkilenir. Denizin derinlikleri ve gece gökyüzü, benzer bir koyu mavi tonuyla dikkat çeker. Ancak, denizin derinliklerinde ve gecenin karanlığında neler gizli olduğu bilinmez. Denizin koyu mavi derinliklerinde muhteşem güzelliklerin yanı sıra ne zorlu yaşam mücadeleleri vardır. Gecenin koyu mavisi içinde ne gizemleri ne zorlukları saklar.
Herkesin kendi dünyası da buna benzer. Derin duygu ve düşüncelerimizin koyu mavi taraflarında birçok güzelliklerin yanı sıra sıkıntılar, özlemler belki de pişmanlıklar vardır. Ben de bu kitabımda duygu ve düşüncelerimin koyu mavi taraflarını kaleme almaya çalıştım. Aşka, sevdaya, ayrılığa ve hayata dair şiirlerimin bulunduğu ilk kitabımın ismini de bu düşüncelerle “*Koyu Mavi Sözler” *olmasını istedim.

Elif: Şiirlerinizde aşkın ve özlemin izlerini görüyoruz. Peki, yazarken daha çok kendi yaşadıklarınızdan mı besleniyorsunuz, yoksa başkalarının hikâyeleri de kaleminize yön veriyor mu? Hiçbir şiirinizde kendinizden bir parçayı fazlasıyla açığa çıkardığınızı düşündünüz mü?
Aziz: Elbette, şiirlerimde yaşanmışlıklarımın izleri vardır. Bunun yanı sıra bazen bir şarkı, bazen bir aşk hikâyesi ya da herhangi bir duygu, şiir yazmamı tetikleyen unsurlardan biri olabilir. Şiirlerimde kendimden parçalar bulunduğu da muhakkak. Ancak bir şiirimde, kendime ait bir parçayı fazlasıyla açığa çıkardığımı söyleyemem. Zira bir duygu üzerine yazdığım şiirde, o duyguyu kendi iç dünyamdan beslenerek bütün derinliğiyle ifade ettiğimi düşünüyorsam, o duyguya dair söyleyebileceğim her şeyi tüketmişim demektir. Oysa şiirin, duygularımızı en derin hâliyle ifade etmenin yollarından biri olduğuna inanıyorum. Hatta bana göre şiir, insanın kelimelerin yetersiz kaldığı yerde başlar. Bazen içimizde taşıdıklarımızı bir yaprağa, bazen denize, bazen de bir yıldıza emanet ederiz. Dile getiremediklerimizi metaforların ardına saklar, anlatamadıklarımızı imgelerle görünür kılarız. Üstelik bu anlatımın sınırı yoktur; çünkü insanın iç dünyası, kelimelerin çizdiği sınırlardan çok daha geniştir.

Belki de bu yüzden, hiçbir zaman duygularımı yeterince anlattığımı düşünmüyorum. Çünkü her şiir, içimdeki bir kapıyı aralasa da ardında keşfedilmeyi bekleyen başka duygular, söylenmeyi bekleyen başka sözler bırakır. İnsan, hissettiklerini yazıya döktükçe tükenmez; aksine, içinde anlatılmayı bekleyen yeni dünyalar keşfeder.

Elif:Şiirlerinizi sosyal medyada seslendirerek de paylaşıyorsunuz. Bir şiiri yalnızca okumakla onu şairinin sesinden dinlemek arasında sizce nasıl bir fark var? Takipçilerinizden gelen yorumlar, yazdığınız şiirlerin anlamını sizin için değiştirdi mi?
Aziz: Her şiir, şairine özgü bir melodi barındırır. Bu melodinin izlerini, kalemini yakından tanıdığınız, eserlerini ilgiyle takip ettiğiniz bir şairin dizelerinde duyabilirsiniz. Ancak şiirin ruhunda saklı olan o kendine has melodiyi, şairinin yüreğinde hangi tınılarla yankılandığını asıl, kendi sesinden dinlediğinizde hissedebilirsiniz.
Elbette herkes aynı şiirde farklı ritimler, farklı duygular ve kendine özgü anlamlar bulabilir. Belki de şiiri şiir yapan, her okurun kendi dünyasından bir şeyler katarak dizelerde başka bir anlam keşfedebilmesidir.
Ne var ki bir şiirin şairinde hangi duyguları uyandırdığını, hangi yaşanmışlıkların izini taşıdığını ve hangi ruh hâliyle kaleme alındığını anlamanın yolu, belki de onu şairinin sesinden dinlemekten geçer. Çünkü kimi zaman dizelerin anlattığından daha fazlası, şairin sesinde, vurgusunda ve kelimeler arasında bıraktığı sessizlikte gizlidir.
Takipçilerimden gelen yorumlar, şiirlerimin benim için taşıdığı anlamı değiştirmiyor. Ancak dizelerimin başka yüreklerde yankı bulması, insanların aynı duygularda buluşabildiğini görmek beni tarifsiz bir mutluluğa sevk ediyor.

Çünkü insanın en temel ihtiyaçlarından biri anlaşılmaktır. Anlaşılmak, insanın varlığını hissettirir; duygu ve düşüncelerinin başka bir yürekte karşılık bulduğunu görmek, ona yalnız olmadığını hatırlatır.
Bazen hiç tanımadığınız bir insanın, sizin kelimelerinizde kendinden bir parça bulması; sizin hislerinize ortak olması, aynı acıda, aynı özlemde ya da aynı sevinçte buluşabilmeniz kelimelerle anlatılması güç bir duygudur.
Belki de şiirin en güzel yanı budur: Bir insanın kendi iç dünyasından koparıp kelimelere emanet ettiği duyguların, başka yüreklerde kendine bir yer bulması…

Elif: Okurlarınız sizi bugün Koyu Mavi Sözler ile tanıyor olabilir. Peki, bundan sonraki yolculukta Aziz İba’yı neler bekliyor? Yeni kitaplar, farklı türlerde eserler ya da henüz okurla paylaşmadığınız hayalleriniz var mı?
Aziz: Okurlarım ve beni takip edenler bilirler; müzik de hayatımın vazgeçilmez parçalarından biridir. Müzik dinlemeyi, profesyonel anlamda olmasa da bağlama çalmayı seviyorum. Zaman zaman kaleme aldığım şiirleri besteliyor, kelimelerime ezgilerle yeni bir ruh kazandırıyorum. Bu uğraş, hiç kuşkusuz, en keyif aldığım meşguliyetlerden biri.
Şiir yazmaya devam ediyorum ve bunun hayatım boyunca süreceğine inanıyorum. Çünkü şiir, benim için yalnızca duygularımı ifade etmenin bir yolu değil; hayata, insana ve kendime dair keşiflerimin de bir yansıması. Belki ileride üçüncü bir şiir kitabıyla okurlarımla yeniden buluşurum. Bunun yanında, şiirlerimde dizelere sığdırmaya çalıştığım duygu ve düşüncelerimi deneme türündeki yazılarımla daha geniş, daha derin ve daha ayrıntılı bir biçimde paylaşmayı da arzuluyorum.

Zira bazı duygular vardır ki birkaç dizeye sığar; bazılarıysa üzerinde uzun uzun düşünmeyi, farklı yönleriyle ele almayı ve kelimelerle daha geniş bir yolculuğa çıkmayı gerektirir. Ben de bundan böyle, şiirin yoğun ve imgesel anlatımının yanı sıra denemelerin düşünsel derinliğinden yararlanarak okurlarımla yeni bir paylaşım alanı oluşturmayı düşünüyorum.
Kelimelerle başlayan yolculuğumun kimi zaman şiirle, kimi zaman ezgiyle, kimi zaman da düşüncelerimin izini süren yazılarla devam etmesini istiyorum. Çünkü anlatılmayı bekleyen duygularım, keşfedilmeyi bekleyen düşüncelerim ve paylaşacak daha nice sözüm olduğuna inanıyorum.

Elif:Koyu Mavi’nin dünyasını ve değerli düşüncelerinizi bizimle paylaştığınız için çok teşekkür ederiz Aziz Bey. Edebiyat yolculuğunuzda başarılarınızın devamını diliyoruz.
Aziz:Bu güzel söyleşi için size ve ekibinize çok teşekkür ederim. Koyu Mavi’nin dünyasını okurlarla paylaşma fırsatı bulduğum için mutluyum. Edebiyatın birleştiren gücüyle yeniden buluşmak dileğiyle…



Yorumlar 2
Yorum yazmak ve beğenmek için üye ol, hepsi ücretsiz.
KatılGiriş yap