Ötzi : Bir İntikamın Son Perdesi mi? Delillere dayandırılarak, kendi teorimi oluşturdum.
Duygu İnceliyor 1... Ötzi ... 5.300 yıl önce Alpler’de bir adam öldü. Bedenini buzlar korudu, eşyaları günümüze ulaştı. Fakat ölümünün ardındaki sır hâlâ çözülemedi. Benim teorimse basit bir soruyla başlıyor: Ya Ötzi, d…

Duygu İnceliyor 1...
Ötzi ...
5.300 yıl önce Alpler’de bir adam öldü. Bedenini buzlar korudu, eşyaları günümüze ulaştı. Fakat ölümünün ardındaki sır hâlâ çözülemedi. Benim teorimse basit bir soruyla başlıyor: Ya Ötzi, dağlarda yolunu kaybetmiş bir gezgin değil de kaçak bir adamsa?
Ötzi, 1991 yılında Alpler’de bulunan, yaklaşık 5.300 yıl önce yaşamış bir adam. Yanında bakır baltası, silahları ve çeşitli eşyaları vardı. Midesinde dağ keçisi eti, kızıl geyik eti ve siyez buğdayı bulundu. Sol omzundaki ok yarası ise ölümüne giden süreçte belirleyici oldu.
Peki, onu o kadar yükseğe çıkaran neydi?
Kaçış
Ben Ötzi’nin bir yerleşimden kaçtığını düşünüyorum. Şimdi bile kimse bir dağın tepesine bir başına çıkmaz ki. Zorunda kalmadıkça. O dönem niye çıksın kaçmasına gerek olmadıkça...
Belki birilerinden yiyecek çalmıştı. Ötzi’nin yanında olan baltası daha önce çok defa kullanıldığına dair izler taşıyordu. Ötzi bu baltayla belki hırsızlık belki de çok daha kötüsünü yaptı. Birine zarar verdi... Ötzi nin elleri ölümünden birkaç gün öncesinde yaralanmıştı. Bıçaklı biriyle ölümüne çarpışan Ötzi, o savaşı kazanmış gibi gözüküyor fakat belki o savaşın intikamcısı ya da hayatta kalan mağduru tarafından okla öldürülmüştü.
Her ne olduysa, Ötzi, geri dönemezdi. Kaçmak ve ileriye gitmek zorundaydı.
Fakat kaçış, insanı yalnızca uzaklaştırmaz. Bazen onu hiç bilmediği bir yere de sürükler.
Dağlarda verilen mola
Ötzi, uzun bir yürüyüşün ardından yükseklerde bir yerde durdu. Yeterince uzaklaştığını düşünüp, Bir ateş yaktı. Yiyeceklerini yedi. Belki dinlendi, belki kısa bir uykuya daldı. Bir anlığına peşindeki tehlikeden kurtulduğunu düşünmüş olabilir.
Hava soğudu. Yeniden yola çıkması gerekiyordu.
Ama ya onu arayanlar çoktan oradaysa?
Benim teorimde, yerleşimden gelen insanlar Ötzi’nin peşini bırakmamıştı. Onu dağlarda arıyor, intikam için bir iz gözlüyorlardı. Ve o iz, Ötzi nin midesinde bulunan pişmiş yemekleri pişirdiği ateşinin dumanı oldu.
O, yoluna devam etmek üzereyken pusuda bekleyenler saklandıkları yerden çıktı.
Belki Ötzi onların bölgesine yabancıydı; belki de nereye gittiğini bilmeden daha da yükseğe çıkmıştı. Bunlar ihtimal fakat ötzi nin özellikleri güçlü ve mücadeleci olduğunu ortaya koyuyor. Ötzi önceki savaşını kazanmıştı.
Bu yüzden en savunmasız anını beklediler. Uyuduğunda değil. Toplanmak için uğraşıp arkasını döndüğünde ötzi gibi biri dikkati başka yerde olduğunda, arada mesafe varsa ancak zarara neden olmadan yenilebilirdi. Çünkü insan uyuyunca farkındalığı azalır ama arkasını döndüğünde dikkati tamamen farklı yerde olur ve can havliyle yapacağı bir mücadeleden kolayca kaçınılabilir.
Ötzi’ye ben bunu yaptıklarını düşünüyorum. Arkasını döndüğü anda, bir ok, sol omzuna saplandı. Ona karşı intikamlarını, ona yüzlerini göstermeden aldılar ya da aldı. Bir yerleşim yeriyle mücadele edebilmiş Ötzi aynı yerleşim yerinden gelen bir kişiye yenildi.
Neden baltasını almadılar?
Bu çarpıcı ve benim teorimi çürütebilir bir delil. Fakat şöyle düşünüyorum. Ötzi güçlüydü intikamcı ya da intikamcıları daha önce yenmiş biriydi.
Baltası her zaman elinde ya da elinin anında ulaşabileceği mesafedeydi. Balta daha önce fırlatılmış, savrulmuştu. Kesinlikle ustaca kullanılıyordu. Baltanın peşine düşmek yakın mesafede Ötziyle çarpışmayı gerektiriyordu.
Ötzi’nin baltası değerliydi ama intikam için peşinde olanın canı kadar değerli değildi.
Yaralanan Ötzi’ye diğerlerini yaklaşamadan, oradan ayrıldıklarını düşünelim.
Ötzi acı, soğuk ve yalnızlık içinde fazla uzaklaşamadı...
Benim düşünceme göre ; çok kişisel, zorlu ve binlerce yıllar öncesinden insanlık hafızasına kazınan tarihsel bir hesaplaşma.
Son söz
Belki Ötzi yalnızca yanlış zamanda yanlış yerdeydi. Belki bir avcıydı, belki bir yolcuydu. Fakat benim zihnimde onun hikâyesi, bir yerleşimden başlayan kaçışın Alpler’de son bulmasıyla şekilleniyor.
Bir adam yiyeceklerini alıp uzaklaştı. Dağlarda durdu, yedi, dinlendi ve yeniden yola koyuldu. Onu arayanlar ise bekliyordu. Bir ok, bütün ihtimalleri değiştirdi.
Beş bin üç yüz yıl sonra elimizde bir mumya, bir bakır balta ve cevapsız sorular var.
Ya Ötzi’nin son yolculuğu, yalnızca bir kaçış değil, peşini bırakmayan bir intikamın son perdesiyse?
Duygu İnceliyor...
Bu yazı ilk olarak Müzisyen Dayanışması'nda @Duygularai tarafından yayımlandı.



Yorumlar 0
Yorum yazmak ve beğenmek için üye ol, hepsi ücretsiz.
KatılGiriş yapİlk yorumu sen yaz.